Jestem po nieudanym in vitro

Nieudane in vitro to poważny cios dla pary, która pokładała wielkie nadzieje w tej złożonej i relatywnie kosztownej procedurze. Mimo iż metoda zapłodnienia in vitro charakteryzuje się wysoką skutecznością, na każdym etapie leczenia mogą pojawić się nieprzewidziane trudności i przeszkody. W większości przypadków można im zaradzić.

Co zrobić po nieudanym in vitro?

Jeśli zastanawiacie się, czy warto próbować po raz drugi, skonsultujcie się ze specjalistą – najlepiej takim, który ma doświadczenie w pracy z pacjentami po nieudanym IVF. W klinikach Invimed pomagamy parom w Waszej sytuacji od lat – z dużym powodzeniem.
Ze względu na fakt, iż przyczyny nieudanego IVF mogą być zarówno medyczne, jak i embriologiczne, wszystkie procedury zakończone niepowodzeniem analizuje lekarz prowadzący i zespół embriologów. Dzięki ustaleniu przyczyny nieudanego in vitro możemy prawidłowo dobrać metodę leczenia i tym samym zwiększyć Wasze szanse na dziecko.

Trafia do nas wiele par z całej Polski i z zagranicy. W przypadku pacjentów, którzy mają za sobą nieudane in vitro przyczyny niepowodzenia stanowią klucz do rozwiązania problemu, dlatego w klinikach Invimed kładziemy duży nacisk na diagnostykę. Wiemy, na czym należy się skoncentrować i czego szukać, a także – jak skutecznie pomóc naszym pacjentom w realizacji marzeń o dziecku.

dr n.med. Robert Gizler, Invimed Wrocław

Nieudane in vitro – dlaczego?

Do najczęstszych przyczyn niepowodzeń zalicza się:

  • Powtarzające się niepowodzenia implantacji
  • Poronienia nawracające
  • Zła odpowiedź na stymulację hormonalną
  • Nieprawidłowości na etapie zapłodnienia i hodowli zarodka

Powtarzające się niepowodzenia implantacji

Dotyczą 32% przypadków nieudanego in vitro. Rozpoznanie ma miejsce po trzykrotnym braku implantacji w sytuacji, gdy podane zarodki były prawidłowo zbudowane, a macica była przygotowana na ich przyjęcie. W badaniu krwi poziom gonadotropiny kosmówkowej (hCG) w 12-14 dni od transferu zarodka wynosi zero.

Niepowodzenia na poziomie implantacji zarodka mogą mieć związek z wiekiem kobiety i niższą jakością posiadanych przez nią oocytów (pęcherzyki jajnikowe też się starzeją), obniżoną rezerwą jajnikową lub złą jakością oocytów, nie wynikającą z zaawansowanego wieku pacjentki.

Zalecane badania diagnostyczne:

  • AMH,
  • InhibinaB,
  • Kariotypy u obojga partnerów,
  • badanie nasienia metodą MSOME,
  • badanie nasienia metodą SCD HBA,
  • Histeroskopia z biopsją endometrium,
  • USG+SIS (USG z kontrastem podanym do jamy macicy),
  • USG 3D,
  • badania immunologiczne,
  • ocena receptywności endometrium (test ERA).

Jeśli in vitro nie doprowadziło do uzyskania ciąży, dalsze postępowanie zależy od przyczyny niepowodzenia:

1 z 4

Powtarzające się niepowodzenia implantacji

Powtarzające się niepowodzenia implantacji

powtarzające się niepowodzenia implantacji są wskazaniem do zastosowania leczenia przyczynowego, obejmującego stosowanie leków i zabiegów wspomagających wzrost endometrium, scratching endometrium, przyjmowanie leków modyfikujących odpowiedź immunologiczną oraz diagnostykę preimplantacyjną zarodków; metoda leczenia jest dobierana indywidualnie, stosownie do potrzeb pacjentki;

2 z 4

Poronienia nawracające

Poronienia nawracające

poronienia nawracające – w zależności od przyczyny poronień wdrażane jest leczenie przyczynowe (usunięcie zmian macicy, korekta wad jamy macicy), leczenie immunomodulujące (zależnie od wskazań), leki przeciwzakrzepowe oraz uzupełnianie niedoborów hormonalnych;

3 z 4

Zła odpowiedź na stymulację hormonalną

Zła odpowiedź na stymulację hormonalną

zaleca się indywidualizację sposobu podawania leków hormonalnych, między innymi modyfikację ich dawek, ponadto można zastosować procedurę IVM (dojrzewanie oocytów w warunkach laboratoryjnych przed ich zapłodnieniem), suplementację odpowiednimi lekami przed stymulacją hormonalną lub tak zwane mini IVF (in vitro w przebiegu cyklu naturalnego lub z niewielką stymulacją);

4 z 4

Nieprawidłowości na etapie zapłodnienia lub hodowli zarodka

Nieprawidłowości na etapie zapłodnienia lub hodowli zarodka

nieprawidłowości na etapie zapłodnienia lub hodowli zarodka to wskazanie do podjęcia leczenia zdiagnozowanych schorzeń (endometriozy, chorób ogólnoustrojowych i stanów zapalnych) przed IVF, a także do modyfikacji trybu życia i stosowania suplementów z grupy leków antyoksydacyjnych; na etapie zapłodnienia pozaustrojowego stosuje się sztuczną aktywację komórki jajowej; jeśli powyższe działania nie przyniosą efektu, należy rozważyć skorzystanie z banku komórek jajowych lub oocytów.

Nieudane in vitro – kiedy następne?

Już kilka dni po pobraniu komórek jajowych w jajnikach pojawiają się kolejne pęcherzyki jajnikowe, ale nie zalecamy ponowienia in vitro tuż po nieudanym in vitro.

Ze względów bezpieczeństwa zaleca się, aby odstęp między kolejnymi stymulacjami hormonalnymi i punkcjami jajnika był nie mniejszy niż pełne dwa cykle.

JESTEM PO NIEUDANYM IN VITRO

Dowiedz się więcej na ten temat

Odwiedź blog Invimed