Adopcja zarodka – ostatnia szansa na dziecko?

Adopcja zarodka jest rozwiązaniem dla tych par, dla których procedura in vitro przeprowadzona z użyciem ich własnych komórek była nieskuteczna lub niemożliwa.

Dzięki adopcji prenatalnej para starająca się o potomstwo może uzyskać zdrową ciążę przy pomocy zarodka podarowanego przez inną parę. Jak wygląda procedura adopcji zarodka w praktyce?

Na czym polega adopcja zarodka?

Adopcja zarodka jest często decyzją trudną i obciążającą psychicznie. Wiąże się ona bowiem z tym, że po 9 miesiącach ciąży para doczeka się dziecka, które jednak genetycznie będzie zupełnie inne od rodziców. W adopcji zarodka zarówno komórka jajowa, jak i nasienie użyte do zapłodnienia pochodzi bowiem od osób trzecich. Czasem jest to jedyna opcja na przeżycie okresu ciąży i poród.

Zarodki do adopcji to komórki pochodzące z procedury in vitro innych par, które zostały poddane witryfikacji, czyli zamrożeniu.

Skuteczność in vitro z adopcją zarodka od innej pary jest zależna od przyczyny niepłodności pary starającej się o potomka. W klinikach Invimed skuteczność procedury in vitro w pierwszej próbie wynosi 36% i jest niezalezna od wieku biorczyni.

Adopcja zarodka – etap pierwszy

Adopcja zarodka jest zwykle etapem końcowym prób zajścia w ciążę. Wiele par decyduje się na to rozwiązanie w momencie, gdy kolejne cykle in vitro nie przynoszą skutku. W toku wcześniejszych cykli para wykonała już zatem wszystkie potrzebne badania. Czasem zdarza się, że pary decydują się na procedurę adopcyjną. Dzieje się tak zwykle wtedy, gdy u kobiety nie można uzyskać dobrej jakości komórki jajowej lub nie ma jej wcale, a nasienie mężczyzny również nie może posłużyć do zapłodnienia.

Jeśli już pierwszy cykl in vitro ma przebiegać wraz z adopcją zarodków, para musi przeprowadzić wszystkie badania niezbędne do kwalifikacji do procedury.

Etap drugi – formalności

Para, która zostanie zakwalifikowana do procedury in vitro połączonej z adopcją prenatalną, musi następnie dopełnić wszystkich formalności.

Pierwszą z nich jest wypełnienie karty biorców, w której uzupełnia się dane, takie jak:

• grupa krwi

• wzrost

• waga

• karnacja skóry

• kolory włosów i oczu.

Powyższe dane pozwolą na wybór odpowiedniego zarodka według podobieństwa fizycznego biorców do dawców. Para musi również podpisać oświadczenie o zgodzie na adopcję zarodka.

W przypadku, gdy procedurze poddaje się para niebędąca małżeństwem, partner musi zadeklarować chęć ojcostwa w Urzędzie Stanu Cywilnego. Transfer zarodka może odbyć się dopiero po złożeniu takiego dokumentu w klinice.

Para biorców nie otrzyma informacji o tym, kto był dawcą zarodka, podobnie jak dawcy nie będą wiedzieli, kto został biorcą. Osoby zgadzające się na dawstwo zarodków są pozbawiane praw i obowiązków odnośnie do urodzonego dziecka i nie otrzymują żadnych informacji o dalszym rozwoju zarodka.

Etap trzeci – decyzja

Po wypełnieniu formularzy i podjęciu decyzji lekarz prowadzący rozpoczyna procedurę przygotowania pacjentki do transferu zarodka. Procedura ta nie różni się od standardowej procedury przygotowania do kriotransferu. Polega na stymulowaniu odpowiednimi lekami (tabletkami) macicy do przyjęcia zarodka. Zabieg można również przeprowadzić na cyklu naturalnym.

Etap czwarty – transfer zarodka

Moment transferu ustalany jest przez lekarzy zarówno na podstawie wskazań klinicznych związanych z etapem cyklu pacjentki, jak i embriologicznych – przeprowadza się go w w zależności od stopnia rozwoju zarodka.

Termin transferu ustala sie 3 do 5 dni wcześniej.

Pacjentka przychodzi do kliniki godzinę przed transferem. Zaleca się, aby w tym czasie wypiła około 0,5 litra wody, ponieważ w połowie wypełniony pęcherz moczowy umożliwia bardziej precyzyjny transfer.

Następnie pacjentka układana jest w pozycji ginekologicznej, pod kontrola USG lekarz wprowadza cewnik przez szyjkę do macicy, a następnie delikatnie wstrzykuje znajdujący się w cewniku zarodek.

Dla pewności, embriolog pod mikroskopem sprawdza , czy po zabiegu cewnik jest pusty. Po zabiegu zaleca sie pacjentce około 20 minut odpoczynku na Sali pozabiegowej a następnie może ona wyjść do domu.

Cała procedura jest krótka – ułożenie pacjentki, przygotowanie i transfer trwają ok. 10 minut. Zabieg jest także bezbolesny.

Ile kosztuje adopcja zarodka?

Koszty in vitro z adopcją zarodka w Invimed są porównywalne z ceną transferu mrożonego zarodka.

Zwykle para decyduje się na adopcję w kolejnym cyklu in vitro, poprzedzonym kilkoma nieudanymi próbami, dlatego na koszt składają się ceny samego transferu i rozmrożenia zarodka plus koszt ewentualnie zleconych badań.