In vitro a inseminacja — czym się różnią?
Inseminacja i in vitro należą do technik wspomaganego rozrodu, często określanych potocznie mianem „sztucznego zapłodnienia”. W rzeczywistości różnią się przebiegiem i wskazaniami. Przybliżamy na czym polega inseminacja, czym jest in vitro i w jakich sytuacjach lekarz rekomenduje każdą z tych metod.
Inseminacja – na czym polega i co to znaczy?
Inseminacja domaciczna to najmniej obciążająca metoda zapłodnienia. Zabieg, w ramach którego odpowiednio przygotowane nasienie, od partnera lub dawcy, zostaje wprowadzone bezpośrednio do jamy macicy kobiety.
Przed podaniem, nasienie jest starannie selekcjonowane. Wybiera się plemniki o prawidłowej ruchliwości oraz właściwej morfologii, czyli prawidłowej budowie. Podanie nasienia odbywa się za pomocą cienkiego cewnika, co czyni procedurę szybką, bezbolesną i mało inwazyjną. Cały zabieg trwa zaledwie kilka minut.
Po inseminacji pacjentka odpoczywa kilka minut, po czym może wrócić do normalnej aktywności. Może prowadzić samochód, pracować czy uprawiać lekką aktywność fizyczną. Nie jest wymagane pozostawanie w pozycji leżącej ani ograniczenie codziennych obowiązków.
In vitro (IVF) – na czym polega zapłodnienie pozaustrojowe?
In vitro, to metoda leczenia niepłodności, w której do zapłodnienia dochodzi poza organizmem kobiety. Lekarz pobiera od kobiety komórki jajowe, które następnie łączy się z plemnikami w laboratorium. Powstałe zarodki po kilku dniach przenosi do jamy macicy (realizując tzw. transfer).
Inseminacja vs in vitro – kluczowe różnice
Zarówno inseminacja, jak i in vitro są metodami wspomaganego rozrodu, które często określa się jako sztuczne zapłodnienie, jednak różnią się znacząco pod względem przebiegu i wskazań.
Inseminacja a in vitro – najważniejsze różnice:
Miejsce zapłodnienia
W przypadku inseminacji zapłodnienie odbywa się naturalnie, wewnątrz organizmu kobiety. Plemniki zostają podane do jamy macicy i dalej samodzielnie docierają do komórki jajowej.
Z kolei przy metodzie in vitro do zapłodnienia dochodzi poza organizmem, w warunkach laboratoryjnych – po pobraniu komórek jajowych i połączeniu ich z plemnikami.
Inwazyjność
Inseminacja to mało inwazyjny i bezbolesny zabieg, niewymagający znieczulenia ani pobytu w szpitalu. Cała procedura trwa kilka minut i pozwala pacjentce szybko wrócić do codziennych aktywności.
W przeciwieństwie do tego, metoda in vitro jest bardziej inwazyjna – obejmuje hormonalną stymulację jajników, punkcję w celu pobrania komórek jajowych oraz transfer zarodków do jamy macicy. Niektóre etapy wymagają znieczulenia.
Złożoność procedury
Inseminacja to stosunkowo prosta i szybka procedura, często wykonywana w warunkach ambulatoryjnych. Zabieg wykonuje się w ramach naturalnego lub delikatnie stymulowanego cyklu menstruacyjnego pacjentki.
Proces in vitro jest wieloetapowy – obejmuje stymulację hormonalną, monitorowanie cyklu, punkcję jajników, zapłodnienie komórek i transfer zarodka, a także możliwe zamrażanie zarodków.
Skuteczność
Skuteczność inseminacji jest niższa i w dużym stopniu zależy od indywidualnych czynników, takich jak wiek kobiety, jakość nasienia oraz przyczyna niepłodności.
Z kolei metoda in vitro charakteryzuje się wyższą skutecznością, szczególnie u par z poważniejszymi problemami medycznymi, takimi jak niedrożność jajowodów, ciężki czynnik męski czy zaawansowana endometrioza.
Dla kogo jest inseminacja? Wskazania do zabiegu
Inseminacja domaciczna (IUI) to jedna z mniej inwazyjnych i bardziej dostępnych metod wspomaganego rozrodu. Jest często rekomendowana parom, u których niepłodność wynikajaca z czynnika męskiego ma łagodny charakter lub jej przyczyna nie została ustalona.
Oto najczęstsze wskazania do wykonania inseminacji:
Łagodne zaburzenia parametrów nasienia
Inseminacja może być skuteczna w przypadku, gdy liczba, ruchliwość lub morfologia plemników są nieznacznie obniżone, ale nadal pozwalają na zapłodnienie. Dzięki odpowiedniemu przygotowaniu nasienia w laboratorium możliwe jest „wyselekcjonowanie” najlepszych plemników i zwiększenie szans na zapłodnienie.
Niepłodność idiopatyczna (o nieznanej przyczynie)
Kiedy mimo szczegółowych badań nie udaje się znaleźć przyczyny niepłodności, mówimy o niepłodności idiopatycznej. W takich sytuacjach inseminacja często bywa pierwszym krokiem w leczeniu, ponieważ może zwiększyć szanse na zajście w ciążę bez konieczności sięgania po bardziej zaawansowane metody.
Zaburzenia owulacji
U kobiet z nieregularną lub rzadką owulacją inseminację często łączy się z indukcją owulacji za pomocą leków hormonalnych. Dzięki temu można precyzyjnie zaplanować moment podania nasienia i zwiększyć szanse na zapłodnienie.
Czynnik szyjkowy
Jeśli śluz szyjkowy jest nieprawidłowy lub zawiera przeciwciała przeciwplemnikowe, które utrudniają migrację plemników do jajowodów, inseminacja pozwala je „ominąć”, podając nasienie bezpośrednio do jamy macicy.
Aby inseminacja miała sens, co najmniej jeden jajowód musi być drożny. Drożność jajowodów można ocenić m.in. za pomocą badania HSG (histerosalpingografia) lub sono-HSG (ultrasonograficzna ocena drożności). W przypadku niedrożności obu jajowodów inseminacja nie przyniesie efektu – wtedy rozważa się inne metody, takie jak zapłodnienie in vitro.
Kiedy lekarz kwalifikuje parę do in vitro?
Zapłodnienie pozaustrojowe (in vitro, IVF) to jedna z najbardziej zaawansowanych metod leczenia niepłodności. Lekarz kwalifikuje parę do tej procedury zazwyczaj w sytuacjach, gdy inne metody – w tym inseminacja – okazują się nieskuteczne lub gdy występują konkretne medyczne wskazania.
Kiedy stosuje się metodę in vitro?
Niedrożność lub brak jajowodów
Jeśli u kobiety stwierdzono niedrożność obu jajowodów lub zostały one chirurgicznie usunięte, zapłodnienie drogą naturalną lub poprzez inseminację jest niemożliwe. W takiej sytuacji in vitro staje się jedyną skuteczną metodą leczenia niepłodności.
Zaawansowana endometrioza
W przypadkach endometriozy III lub IV stopnia dochodzi do znacznych zmian anatomicznych w obrębie miednicy mniejszej, które utrudniają zapłodnienie i implantację zarodka. In vitro pozwala „ominąć” niekorzystne warunki w jamie brzusznej i zwiększa szansę na ciążę.
Ciężki czynnik męski
W przypadku słabych parametrów nasienia, takich jak bardzo niska liczba plemników, brak ruchliwych plemników czy nieprawidłowa budowa komórek, inseminacja często okazuje się nieskuteczna. W takich sytuacjach lekarze zwykle rekomendują leczenie metodą in vitro, która daje większe szanse na zapłodnienie.
Niska rezerwa jajnikowa i zaawansowany wiek kobiety
U kobiet z obniżoną rezerwą jajnikową (np. niskie AMH, mała liczba pęcherzyków antralnych) lub u kobiet po 35. roku życia czas odgrywa kluczową rolę. W takich przypadkach lekarze często rekomendują in vitro, ponieważ pozwala to maksymalnie wykorzystać dostępne komórki jajowe i zwiększyć szanse na ciążę.
Potrzeba wykonania diagnostyki preimplantacyjnej (PGT)
Jeśli istnieje ryzyko przeniesienia choroby genetycznej na potomstwo (np. nosicielstwo mutacji), lekarz może zalecić in vitro z diagnostyką preimplantacyjną (PGT). Dzięki tej metodzie możliwe jest przebadanie zarodków przed transferem i wybranie tych wolnych od danej mutacji.
Jaką metodę wybrać? Zaufaj wiedzy i doświadczeniu lekarza
Wybór odpowiedniej metody leczenia niepłodności, takiej jak inseminacja, in vitro czy innej formy wsparcia, powinien zawsze opierać się na dokładnej diagnostyce i indywidualnej ocenie sytuacji obojga partnerów. Lekarz specjalista, analizując wyniki badań oraz wywiad medyczny, dobiera najbardziej odpowiednią metodę leczenia, wybiera między inseminacją a in vitro, biorąc pod uwagę wiek kobiety, jakość nasienia, czas trwania starań o dziecko oraz inne czynniki zdrowotne.
Inseminacja może być traktowana jako początkowy krok na drodze terapii, zanim konieczne okaże się sięgnięcie po bardziej skomplikowane procedury, jak in vitro.
Nie zwlekaj z konsultacją, ponieważ im wcześniej rozpoczniesz diagnostykę, tym większe masz szanse na skuteczne leczenie i spełnienie marzenia o rodzicielstwie.
Jak umówić się na konsultację w sprawie leczenia niepłodności w Invimed?
Zarezerwowanie wizyty w Invimed jest szybkie i wygodne.
Możesz się umówić na kilka sposobów:
Online Wypełnij formularz zgłoszeniowy dostępny na stronie www.invimed.pl – skontaktujemy się z Tobą w celu potwierdzenia wizyty.
Telefonicznie – > Zadzwoń na naszą infolinię: 500 900 888 – nasi konsultanci pomogą wybrać najdogodniejszy termin i klinikę.
Kliniki Invimed znajdują się w największych miastach
W każdej z nich przyjmują doświadczeni lekarze specjaliści, gotowi pomóc Ci w drodze do rodzicielstwa.
